Araştırmaya göre, toplumun yüzde 48’i ‘Kürt açılımını’ olumlu bulurken, yüzde 36’sı olumsuz buluyor.Bunlar, ‘Siyasal ve Ekonomik, Toplumsal Araştırmalar Vafı’ (SETAV) tarafından Pollmark’a yaptırılan kamuoyu araştırmasının sonuçları.
TürkTürklerle Kürtleri birbirine düşürmek için yapmadıkları kalmadı.Her iki tarafın da. Kışkırtmalar, düzenlemeler, söylentiler... Zaman zamankitlesel çatışmaya ramak kaldığı da oldu.
Türklerle Kürtleri birbirine düşürmek için yapmadıkları kalmadı. Her ikitarafın da. Kışkırtmalar, düzenlemeler, söylentiler... Zaman zaman kitleselçatışmaya ramak kaldığı da oldu. Çocuklar taş attı, büyükler kurşun sıktı. Amagene de halk düzeyine inmiş genel bir çatışma ortamı doğmadı.
Neden?
Pek çok nedeni olabilir. Ama işte en önemli nedeni: Halkın yüzde 86’sı TürkiyeCumhuriyeti’ni benimsiyor! Bu oran Türklerde yüzde 90, Kürtlerde yüzde 62. Herüç Türk’ten birinin Kürt akrabası var, her üç Kürt’ten birinin de Türk akrabasıvar. (Apo’nun bile annesi Türk değil mi?) ‘Kaynaşmış bir kitleyiz!’ diyenler,büyük ölçüde doğruyu söylüyordu.
Kürtlerin yüzde 69.7’si ayrı bir devlet kurmak istemiyor. Buna rağmen,Türklerin yüzde 71.3’ü, Kürtlerin ayrı bir devlet kurmak istediğini düşünüyor!Yani yanlış yönde bir anlama var. Halkın yüzde 37.4’ü PKK’nın ve Apo’nunKürtleri temsil ettiğini düşünürken, yüzde 50.1’i bu kanıda değil!
Bunlar, ‘Siyasal ve Ekonomik, Toplumsal Araştırmalar Vakfı (SETAV) tarafındanPollmark’a yaptırılan kamuoyu araştırmasının sonuçları. Bu araştırmaya göre,toplumun yüzde 48’i ‘Kürt açılımını’ olumlu bulurken, yüzde 36’sı olumsuzbuluyor.
Ve unutmayalım ki, bunca yıl sürüp giden terör olaylarından, binlerce ölü veyaralıdan, en kışkırtıcı propaganda faaliyetlerinden, her iki tarafın da ciddihatalarından sonra ulaşılan bir sonuçtur bu.
Hükümetin başlattığı ‘Kürt açılımı’ bu verilerin işaret ettiği birlikte yaşamairadesiyle başarıya ulaşabilir. Birlikte yaşamak isteyenlerin oranınıyükseltip, istemeyenlerin oranını da azaltmanın yollarını bulmalıyız!
Kürt sorununun çözülmesi için elbette birinci koşul, her iki halkın da bu yöndeirade ve isteğe sahip olmasıdır. Fakat, çok öneli de olsa, hakların iradebeyanı yeterli olmuyor. Uluslararası ortam da büyük önem taşıyor.
Irak Cumhurbaşkanı Talabani geçen gün açıklama yaptı: “PKK silahıbırakmalıdır!”
Neden?
Irak’ta bir iç savaş çıkarsa, Kuzey Irak Kürtlerini, Arapların saldırısındankim koruyacak? Daha önce de Saddam’ın saldırısından kim korumuştu? Türkiyeböyle bir sorumluk yüklenir mi, onu bilemem. Ama bizden bunu isteyeceklerianlaşılıyor!
Amerika’dan gelen üst düzey askeri ve sivil yetkililer Türkiye’ye yeni rollerverme peşinde. NATO Genel Sekreteri Rasmussen (Danimarka Başbakanı olarakTürkiye’ye karşı izlediği olumsuz siyaseti unutarak) “Türk askeri Afganistan’amuharip güç olarak gidebilir” diyor.
Yurtiçinde PKK ile başı dertte olan bir Türkiye ne NATO’nun, ne de ABD’ninistediği rolleri üstlenebilir!
PKK gailesinden kurtulduktan sonra ABD’nin kuyruğuna takılıp gitmemiz akıllıcaolur mu, o da
ayrı bir mesele. Fakat, senelerdir sürüp giden Kürt sorununu çözmek içinuluslararası ortamın sunduğu imkânlar varsa, bundan yararlanmaktan daha doğalbir şey olamaz!
